Van homo’s geen last, maar seksualiteit blijft in de kast

Het Amerikaanse Supreme Court deed een week geleden uitspraak in twee rechtzaken over de legalisatie van het homohuwelijk: Hollingsworth v. Perry, ook bekend als “California Gay Marriage Ban (Proposition 8) Challenge” en United States v. Windsor, of “Defense of Marriage Act (DOMA) Challenge”. Na uitspraken in lagere rechtbanken vóór het homohuwelijk waren conservatieve groepen bij het Supreme Court in hoger beroep gegaan.

Alleen de beslissing over United States v. Windsor had een direct gevolg voor federale wetgeving, maar het Supreme Court behandelde de twee zaken tegelijkertijd. Dat was niet toevallig. De Amerikaanse media speculeerde al maanden erop dat een meerderheid onder de rechters van het Supreme Court voor het homohuwelijk zou stemmen. Amerika, mijn land van herkomst, was er ook klaar voor. De meeste Amerikanen zijn niet tegen het homohuwelijk; de meeste Amerikanen zijn gewoon bang voor seks.

De gang naar het Supreme Court was angejaagd door een conservatieve minderheid. Een kleine, maar duidelijke meerderheid van drieënvijftig procent van Amerikanen wilde de legalisatie van het homohuwelijk. Deze trend naar vernieuwing werd weerspiegeld door het tijdschrift The New Yorker: op moederdag stonden twee moeders en drie kinderen op de voorpagina. Conservatieve Amerikanen vreesden een oorlog te verliezen tegen de homoseksualiteit, maar de wortels liggen eigenlijk veel dieper.

New Yorker Mother's Day 2013

Fifty Shades of Grey werd binnen de eerste zes weken tien miljoen keer in Amerika verkocht. De vrijende singles van Jersey Shore kennen een record aantal kijkers. Iedereen doet het. Desalniettemin gaat het hier om de Amerikaanse afkeer van seks. Want seks in Amerika is een ontastbare, ongemakkelijke privézaak. Thuis zien Amerikaanse ouders tegen dat eerste gesprek met hun kinderen op, en de seksuele voorlichting op school ligt regelmatig onder vuur – door politici en het thuisfront. De Amerikaanse seksualiteit zit achter slot en grendel, totdat er weer een maatschappelijke discussie over ontstaat.

Volgens sekstherapeut Dr. Marty Klein vertaalt deze schaamte voor seks zich voornamelijk in de algemene angst voor seksualiteit in de publieke sfeer. Zodra seks publiek wordt, deugt het niet en wordt het gebruikt als publieke maatstaf van de morele verdorvenheid. Angst maakt onredelijk, en Amerikanen zien seks in dingen die niets met seks te maken hebben – om het vervolgens maatschappelijk te censureren.

Borsten zijn hier het meest bekende voorbeeld van. Op Facebook verklaarden vrouwen “freedom to all women” met ontbloot bovenlijf, zonder tepels – het bewijsstuk van de maatschappelijke censuur zelf. De preutse reactie van het Amerikaanse publiek op Nipplegate, of de beruchte onthulling van de tepel van Janet Jackson, haalde de aandacht van de internationale pers. Buiten borstvoeding geven? Dat kan, maar niet zonder rechtzaak. In 2006 werd Emily Gillette uit een vliegtuig van Freedom Airlines verwijderd omdat ze haar borstvoedende kindje niet met een dekentje wilde bedekken. Zes jaar later ordeelde de rechter dat de luchtvaartmaatschappij fout zat.

Breastfeeding cartoon

De Amerikaanse seksangst heeft zijn oorsprong in een oer-christelijke, Puriteinse traditie. Een aanval op zaken die conservatieve Christenen bestempelen met “seks” wordt gelijkgesteld met een aanval op religie. Toen rechtenstudente Sandra Fluke in 2012 een pledooi in het Amerikaanse Congress hield vóór de federale vergoeding van anticonceptie, kreeg ze van de jury te horen dat ze niet geschikt was om het woord te voeren: het ging er “niet om de vrouwenrechten, maar om de godsdienstvrijheid”. Naderhand werd ze uitgemaakt voor een “hoer” door de conservatieve radiopresentator Rush Limbaugh. Ook christen, republican en algemene directeur van Citizens Against Pornography Richard Enrico wil “eerst rotzooi zoals Playboy afschaffen, morgen troep zoals de seksuele voorlichting en later, gruwelen zoals de homoseksualiteit en de anticonceptie”.

“Seks is niet vies, het is lekker. Het is zoals eten: je hebt het elke dag nodig.” Zo lichtte mijn Nederlandse schoonmoeder haar zoon ooit voor over seks. Jaren later toen ik verkering met hem kreeg zei ik regelmatig voor de grap dat ik seksuele voorlichting van hem had gekregen. Door zijn opvoeding en scholen wist hij meer over mijn lichaam dan ik zelf. Mijn onwetenheid heb ik te wijten aan het gebrek aan goede voorlichting als gevolg van de Amerikaanse seksangst. Het is de motivatie achter de federale vergoeding aan middelbare scholen om abstinentie te prediken, en de ultieme oorzaak van het hoge aantaal zwangerschappen onder Amerikaanse tienermoeders – zes keer zo veel als dat van Nederland.

Het Nederlandse voorbeeld van seksuele voorlichting leert dat seksualiteit en het stichten van een “gezin” zich niet beperken tot de relatie tussen man en vrouw. Bange Amerikanen zouden hier ook wat aan hebben. Aan hand van de panische afkeer van seks is het tot afgelopen week gelukt om de basale mensenrechten van homoseksuele Amerikanen te ontzeggen. Het is maar te hopen dat het tij nu eindelijk keert.

©2013 Anastasia Hacopian

Advertenties

2 thoughts on “Van homo’s geen last, maar seksualiteit blijft in de kast

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s